Nieuwe spelregels voor gamebedrijven dankzij de integratie van backend-technologieën

In de sterk concurrerende en technisch veeleisende game-industrie is het niet ongebruikelijk dat ontwikkelaars hun infrastructuurstrategie en -partners kiezen voordat ze de bijbehorende techstack bouwen. Maar door de nauwe relatie tussen infrastructuur, backend-technologieën en moderne AI-systemen zou dit proces volgens Lea Ghobril, Team Manager Sales bij Leaseweb, eigenlijk andersom moeten verlopen.

De belangrijkste reden om eerst naar de techstack te kijken, is dat infrastructuren soms bepaalde technologieën niet ondersteunen. Als gamebedrijven in deze fase geen toekomstbestendige keuzes maken, kan dat later tot problemen leiden.

Gamebedrijven die een effectieve backend-strategie willen opzetten, hebben grofweg de keuze uit drie opties: een managed public cloud, Backend as a Service (BaaS) of een on-premise/hostingprovider. De keuze voor een infrastructuurprovider wordt niet alleen beïnvloed door het type game dat wordt ontwikkeld, er moet ook rekening gehouden worden met zakelijke beperkingen, de beschikbaarheid van interne expertise en in steeds grotere mate met de AI-functionaliteiten die men wil gebruiken, zoals anti-cheat.

Unmanaged hosting biedt vrijheid, managed cloud is onderhoudsarm
Unmanaged hosting biedt flexibiliteit om de meeste technologieën te implementeren en de mogelijkheid om een hybride cloudverbinding op te zetten met andere providers. Er is dus geen sprake van een vendor lock-in en het kan bijdragen aan aanzienlijke kostenbesparingen. Een vereiste is wel dat een capabel en ervaren team de volledige levenscyclus van de oplossing beheert, orkestreert en schaalt.

Managed cloud daarentegen is een veelgebruikte aanpak omdat het autoscaling biedt en weinig onderhoud vraagt. Voor gameontwikkelaars zijn de nadelen dat deze oplossing doorgaans niet in geoptimaliseerde hardware voorziet, het kan leiden tot vendor lock-in, het soms schort aan flexibiliteit en het vaak de duurste optie is.

En dan is er nog Backend as a Service (BaaS). Dit kan een snelle, eenvoudige en kant-en-klare oplossing zijn. Het probleem is alleen dat gebruikers vroeg of laat afhankelijk worden van hun techstack en gedwongen worden om alle wijzigingen van de serviceprovider te volgen. Er zijn zelfs gevallen geweest waarin aanbieders hun dienstverlening opdoekten en hun klanten van de ene dag op de andere zonder backend kwamen te zitten. Daarnaast kan er bij BaaS sprake zijn van onvoldoende duidelijkheid over de tariefstructuur.

Om weloverwogen beslissingen te nemen, zouden gamebedrijven een kosten-batenkader moeten gebruiken voor hun infrastructuuropties dat rekening houdt met snelheid, benodigde interne expertise, schaalbaarheid, onderhoud op de lange termijn en de mate van vendor lock-in. Door deze afwegingen naast elkaar te leggen, kunnen teams de infrastructuur kiezen die het beste past bij hun behoeften en budget.

Infrastructuurkeuze vs AI
AI verandert in snel tempo de manier waarop games worden gebouwd, beheerd en gespeeld, maar de mate waarin een infrastructuuroptie AI-workloads ondersteunt, verschilt sterk per model. Public cloud biedt de meest volwassen AI-ecosystemen, van krachtige GPU-clusters tot kant-en-klare AI-services, en is daarmee het meest geschikt voor teams die AI centraal willen stellen in development of gameplay.

BaaS-platforms integreren in toenemende mate AI-functionaliteit zoals moderatie en analytics, maar bieden minder flexibiliteit voor maatwerk-modellen. On-premise oplossingen geven maximale controle en kunnen interessant zijn voor studio’s met gevoelige data of unieke latency-eisen, maar vragen zwaardere investeringen om AI op hetzelfde niveau te draaien als in de cloud.

Datamanagement: omarmen van containers
Een andere uitdaging die bovenaan de agenda hoort te staan, is een langetermijnplan voor hoe data wordt verzameld, opgeslagen en gebruikt. Dit is extra belangrijk omdat moderne games AI-gestuurde systemen gebruiken voor onder meer gedrag, personalisatie, matchmaking en fraudedetectie. Gameorganisaties moeten bepalen of ze een infrastructuur willen opbouwen met oplossingen van verschillende leveranciers, of dat integratie een betere keuze is.

Daarnaast is het belangrijk om te bepalen hoe back-ups van spelersdata worden gemaakt en om een strategie voor disaster recovery te definiëren. Ook het implementeren van fail-safe offline modi die spelers toelaten door te blijven spelen bij netwerkstoringen is waardevol. De meest kritieke vraag blijft echter: welke database past het best bij hun behoeften?

Efficiëntie en security door containertechnologie
Succesvolle bedrijven maken gebruik van een indrukwekkende methodiek voor het stroomlijnen van hun infrastructuur. Bij deze methodiek worden containers ingezet voor het scheiden van systemen op basis van diverse criteria, zoals geheugen- en opslagcapaciteit en prestatievermogen. Er zijn verschillende tools die bijdragen aan een vereenvoudigde distributie van backend-diensten die op verschillende virtuele machines draaien.

Containers zorgen voor een ingrijpende vereenvoudiging van het beheer van de infrastructuur. Hierdoor wordt gamebedrijven een groot deel van de beheerlast uit handen genomen en zij kunnen zo sneller schakelen. Het gebruik van containertechnologie vergt echter wel enige leertijd. Voor bedrijven zonder ervaring of die het beheer verder willen uitbesteden, worden containers ook als “managed” diensten aangeboden. Een voorbeeld hiervan is de Leaseweb Managed Kubernetes-dienst die we vorig jaar aan ons portfolio hebben toegevoegd.

Aangezien gamingapplicaties vaak gevoelige spelersdata verwerken, moeten keuzes voor backendtechnologieën ook vanuit een beveiligingsperspectief worden beoordeeld. Dit omvat het implementeren van encryptie voor data tijdens transport en opslag, sterke identity & access management-maatregelen (IAM) en DDoS-bescherming. Idealiter ondersteunt of biedt de gekozen infrastructuur deze maatregelen standaard, bijvoorbeeld via managed firewalls, secure access gateways of cloudomgevingen die aan compliancestandaarden voldoen.

Microservices unlocken
Microservices vormen een belangrijk onderdeel van het beheer van gamecomponenten en worden momenteel snel uitgebreid met AI-functionaliteiten. Vanwege de complexiteit is het verstandig om te beginnen met een eenvoudige, beheersbare structuur, zoals een monolithische architectuur met geïntegreerde API-services. Zodra een service bewezen effectief is, kan deze worden omgezet in zelfstandige microservice.

Deze stapsgewijze aanpak beperkt risico’s zoals bugs of redundantie. Ontwikkelteams ervaren vaak extra uitdagingen in monitoring, debugging en versiebeheer bij meerdere parallelle services. Observability-tools en duidelijke communicatieprotocollen zijn daarom cruciaal.

Omdat geen enkele game hetzelfde is, zal de manier waarop deze modellen worden toegepast per geval verschillen. Ontwikkelaars creëren nieuwe best practices door ervaring. Het is mooi om te zien hoe de gamewereld deze ideeën deelt om andere studio’s te helpen hun technische problemen op te lossen. En als ze er samen niet uitkomen, zijn er altijd externe ondersteuningsteams beschikbaar die ze kunnen raadplegen.