Microdrama sijpelt de Nederlandse media-industrie binnen

Microdrama, het uit Azië overgewaaide format van mobiele fictieseries van hooguit anderhalve minuut, wordt onderwerp van gesprek in de Nederlandse media-industrie.

Bij oriëntaties op de toekomst, formats en programmeringen wordt er in de sector volop over dit nieuwe format gepraat. Tot acties, lees: producties, lijkt het in deze fase nog niet te komen. Maar het is een kwestie van tijd voordat een Nederlandse partij ermee gaat experimenteren, verwacht mediaconsultant Jonatan de Boer.

De Boer modereerde eind juni op de VidCon-conferentie in de VS het panelgesprek over het fenomeen. In de VS zien tientallen miljoenen kijkers maandelijks van dit soort korte soapopera’s op hun telefoons. TikTok kiest ervoor om microdrama’s in te zetten als reclameformat voor merken.

Dat de belangstelling ook in Nederland groeit, is niet vreemd. De microdrama-industrie genereerde wereldwijd in 2025 wereldwijd zo’n elf miljard dollar. Grote namen als Disney, Google en Fox investeren er inmiddels in.

Mediaconsultant Jonatan de Boer schetst tegenover Emerce: “Een aflevering duurt één tot enkele minuten, is verticaal gefilmd en eindigt steevast op een cliffhanger. Een seizoen telt tientallen afleveringen. Wie na de eerste gratis afleveringen verder wil kijken, betaalt. “Het is nu een veelbesproken onderwerp omdat het fictie betreft, terwijl vrijwel alles wat nu verticaal op socialmedia staat echt is.” Juist die combinatie maakt het format interessant: originele content, een eigen publiek én directe inkomsten.

“Op VidCon probeerde ik met het panel van specialisten te achterhalen of microdrama een product is of een feature.” Nieuwe kijkers worden binnengehaald met advertenties op sociale media en vervolgens naar de app geconverteerd. Als product, in China, worden de video’s geproduceerd voor publicatie ín een aparte app. Het aanbod in apps is echter inmiddels zo groot dat de user acquisition-kosten niet kunnen worden terugverdiend.

“Wie twintig tot dertig euro moet uitgeven om één betalende gebruiker te werven, houdt onderaan de streep weinig over. De verliezers stapelen zich op”, constateert De Boer.

Zijn conclusie na het panel is helder: “Microdrama is een genre, een vorm. Geen nieuw product.” Dat biedt mogelijkheden voor gevestigde spelers. Zo lanceerde Hollywood Producent Issa Rae onlangs de micro-thriller ‘Screen Time’ op TikTok en PineDrama. De serie genereerde in de eerste week al bijna 75 miljoen weergaven. Netflix experimenteert al met verticale feeds ter promotie van zijn bestaande aanbod, Amazon zou met Prime Video achter de schermen werken aan een speciaal tabblad ‘Shorts’ of ‘Minis’. De Boer verwacht dat deze beweging evengoed opgaat voor lokale spelers zoals NPO Start en Videoland.

Voor traditionele mediabedrijven zit de learning niet enkel in het format zelf, maar in wat het blootlegt over kijkgedrag. “Ondanks de vermeende abonnementsmoeheid blijken mensen wel degelijk bereid te betalen voor kort, verticaal gefilmd drama, voor een klein seizoen met tien cliffhangers per tien minuten. Voor YouTube-content, hoe goed geproduceerd ook, gebeurt dat echter niet.”

De Boer kan niet vertellen met welke marktpartijen hij momenteel gesprekken voert over dit onderwerp en hoe de commerciële beeldvorming eromheen verloopt.

“En de rek is er nog lang niet uit. Waar het ‘micro’-succes begon met video, verschuift de trend nu zelfs al richting het pure audio-domein. Platformen zoals Pocket FM laten zien dat de honger naar snackbaar ‘micro-drama’ inmiddels moeiteloos de sprong maakt van het scherm naar de koptelefoon.”

Foto: Incase (cc)