Deel dit artikel
-

‘Ruim 70 procent overheidswebsites niet digitaal toegankelijk’

Daags voor het verstrijken van de deadline voor de nieuwe toegankelijkheidswetgeving, voldoet ruim 71 procent van alle overheidswebsites niet aan de gestelde eisen. Dit blijkt uit maandag gepubliceerd onderzoek van DigitaalToegankelijk.com onder 926 websites van Nederlandse overheidswebsites.

Zeker 4 miljoen Nederlanders met een beperking kunnen nog steeds niet moeiteloos gebruik maken van overheidswebsites.

Sinds 1 juli 2018 is het ‘Tijdelijk besluit digitale toegankelijkheid overheid’ van kracht. In dit besluit staat dat websites en mobiele apps van Nederlandse (semi-)overheidsinstanties moeten voldoen aan de toegankelijkheidseisen van de WCAG 2.1 AA.

Zo moet het voor mensen met een beperking ook mogelijk worden om zonder problemen online een paspoort of parkeervergunning aan te vragen of je donorregistratie te regelen. Om dat te bereiken, zijn overheden en gemeenten verplicht om uiterlijk op 23 september een toegankelijkheidsverklaring te plaatsen op hun website.

Slechts 191 van de 355 gemeenten hebben hun verklaring geregistreerd in het Register van toegankelijkheidsverklaringen. Van de provincie-websites zijn enkel 9 van de 12 bekend in het register. De waterschappen doen het nog slechter, slechts 7 van de 21 waterschappen hebben hun verklaring geupload.

Deel dit bericht

5 Reacties

Robert Keus - Digitaal Toegankelijk

Wanneer men meer achtergrond willen over ons onderzoek, dan verwijs ik jullie graag naar het volledige artikel op ons platform Digitaal Toegankelijk.com. Het platform rondom Digitale Toegankelijkheid en de WCAG: https://digitaaltoegankelijk.com/nieuws/ruim-71-procent-overheidswebsites-niet-digitaal-toegankelijk/ Je kan ons altijd via de chat of onze e-mail een vraag stellen over digitale toegankelijkheid.

Iacobien Riezebosch - Firm Ground

Het onderzoek claimt dat ruim 70 procent van de overheidswebsites niet voldoet aan de gestelde eisen. Als het gaat om wat wettelijk verplicht is, dan klopt dit niet:
* De wettelijke verplichting is dat je een verklaring publiceert voor AL je websites, maatregelen neemt en alternatieven biedt. De verklaring moet worden getekend door een toezichthouder of bestuurder. Een toezichthouder moet met deze verklaring kunnen beoordelen of de overheidsinstantie zich aan de wet houdt. Er is geen eis dat je nu voor 100 procent voldoet aan WCAG 2.1 AA.
* Deze conclusie wordt getrokken op basis van overheidsinstanties die WEL een verklaring hebben ingediend. De organisaties die geen verklaring hebben of slechts voor een beperkt aantal websites zijn buiten beeld. Het aantal overheidswebsites dat niet aan WCAG 2.1 voldoet zal dus veel hoger zijn.

Het is goed dat er zo veel organisaties zijn die nu transparant zijn over de mate van toegankelijkheid. Een organisatie die nu voor haar websites toegankelijkheidsverklaringen publiceert waarin ze stellen nog niet te voldoen, is veel verder met de aanpak dan de organisaties die geen verklaring publiceren en onder de radar blijven.

Het zou meer zeggen als een onderzoek inzoomt op:
* Hoeveel organisaties geen verklaringen hebben en om hoeveel websites dat ongeveer gaat (per overheidsinstanties kunnen dat enkele tot tientallen tot 100+ websites zijn)
* Of de verklaringen kloppen en conform format zijn (volledig WCAG -EM-onderzoek, link naar onderzoek)
* Of overheidsinstanties voor al hun websites een verklaring hebben

Het is alleen maar goed als je nu communiceert welke websites je hebt en welke nog niet voldoen. Een aanpak zal bestaan uit kiezen of de website stopt te bestaan, dat de content en diensten worden opgenomen in een ander systeem of dat de website toegankelijk gemaakt gaat worden.

Stel, je bent een gemeente met 60 websites. Dan kan het een goede aanpak zijn om er 55 uit te faseren. Het is dan logisch dat je nu voor die sites nog status C of D hebt. Je gaat voor deze sites geen onderzoek doen. Dat zou zonde van het overheidsgeld zijn. Maar je kan hiermee wel aan toegankelijkheid werken, als je op deze wijze zorgt dat je alleen nog toegankelijk communiceert.

Ik vind het jammer dat het nu lijkt alsof de organisaties die verklaringen publiceren het zo slecht doen. Als de claims van deze organisaties kloppen en ze voor al hun websites een verklaring hebben, dan kunnen ze nu verder met een aanpak. Ze voldoen hiermee aan de eisen en zetten de maatregelen uit. Je bent dan echt veel verder dan een organisatie die geen verklaring publiceert of die met 1 verklaring op niveau A of B mooi weer speelt. En het publiceren van verklaringen op niveau C en D kunnen je echt helpen om het hoog in de organisatie op de agenda te krijgen en te houden en zo echt aan toegankelijkheid te werken.

Mijn stelling: Organisaties die ook verklaringen van websites op niveau C en D publiceren nemen goede stappen. Ze geven inzicht en gaan werk maken van digitale toegankelijkheid. Een toezichthouder kan verder en de bestuurders hebben inzicht. Het is jammer als je de wettelijke verplichtingen volgt en het lijkt alsof je hierdoor aan de schandpaal wordt genageld.

Meer informatie over organisatieaanpak van digitale toegankelijkheid vind je ook in de publicatie van Logius: https://firmground.nl/wie-doet-wat

bert

Ook commercieel is het een puinhoop. Ik verlang terug naar de foute letterspatiering in Internet Explorer 5. Wat was de ellende met browsers toen nog schattig. HTML is gewoon dood. Niks meer mee te beginnen.

Robert Keus - Digitaal Toegankelijk

Hi Iacobien,

Dank voor je reactie.

Wat je zegt klopt gedeeltelijk. Natuurlijk gaat er heel veel goed en zijn er koplopers, maar de wetgeving is al jaren bekend en tussen vandaag en gisteren zijn er meer dan 1000 verklaringen geüpload. Dat noem ik “haastwerk”. Daarnaast missen er naar schatting meer dan 6000 websites in het register.

Digitale Toegankelijkheid staat bij veel organisaties, overheden en gemeenten wel op de agenda, maar interne kennis ontbreekt. Je kan wel externe partijen gaan inhuren om alles te controleren en oplossen, maar bij je volgende product gaat het weer mis.

Daarnaast zien wij dat men gewoon compliant wil zijn en volgens mij is dat niet de juiste motivatie. De mensen met een beperking worden vaak vergeten. Gebruikerstesten worden minimaal gedaan en leveranciers hebben weinig kennis van dit onderwerp.

Ik ben het helemaal met je eens dat je dit document deelt. Een aanrader voor de doelgroep, alleen deze aanpak is op dit moment niet het geval: https://www.digitoegankelijk.nl/sites/default/files/2020-04/Digitale-Toegankelijkheid-In-Jouw-Organisatie.pdf

Gerdt Brouwer - Wowww

Beste Robert,

Bedankt voor jullie onderzoek en bedankt Iacobien voor de nuancering. Ik ben een groot voorstander van de webrichtlijnen.

Er is voor websites een verschuiving geweest van de ict afdeling naar de afdeling communicatie. Als webbouwer zie ik dat de webrichtlijnen nu van de klant technische kennis vraagt die ze niet hebben. Dat maakt dit proces niet makkelijker.

Daarnaast zijn de webrichtlijnen voor managers vaak een onbekend iets en willen ze daar ook liever niet teveel aan uitgeven of het heeft geen prioriteit. Mijn favoriete manager is diegene die mij verteld dat er geen of praktisch geen blinden in hun doelgroep zit. (zichzelf daarmee gerust stellen vermoed ik)

Ik lees nu vaak dat websites ‘sloridg’ gebouwd zijn. Ongetwijfeld waar maar vaak door een financiële keuze. De webrichtlijnen moeten bijvoorbeeld toegepast worden op 5 jaar oude websites

Tot slot, de techniek ontwikkelt zich sneller dan de gemiddelde website. Je kan en moet het proces opstarten maar ook accepteren dat sommige zaken niet mee kunnen. 2 jaar geleden maakte niemand zich druk om ARIA’s, nu is het algemeen bekend (maar wel bij een kleine groep)

We zijn er nog lang niet maar denk toch dat we voortgang boeken. En ik ben blij met de aandacht die het onderwerp krijgt op dit moment en hoop dat deze aandacht er blijft.

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet op de site getoond