Het digitale eindspel van de muziekindustrie is in zicht
Het eindspel van de muziekindustrie is in zicht. Volledig geautomatiseerde communicatie is de weg die ingeslagen moet worden. Alleen artiesten, maar ook festivalorganisatoren, die hun relatie met hun fans digitaal optimaliseren zullen op termijn kans hebben te overleven.
Veelal zijn mijn columns op actualiteit gebaseerd en data die op dat moment voorhanden is. Dit keer wil ik echter stilstaan bij een langer termijn beeld dat vorig jaar is ontstaan waar ik twee weken tijdens Emerce Digital Marketing Live 2017 aandacht aan heb besteed.
Relatie
In de digitale cultuur is de relatie met de fan (als we het hebben over dj’s) of klant (organisaties) de belangrijkste (economische) waarde. Het personaliseren van de relatie met de fan is voor dj’s de heilige graal. Feitelijk geldt hetzelfde voor festivalorganisaties en hun klanten. De relatie met de klant is immers de enige levenslijn van het businessmodel van een organisatie.
Veel dj’s en organisatoren hanteren een waardepropositie die in essentie neerkomt op: ‘We leveren muziek, een evenement of festival en geven daar een beetje ondersteuning bij, in ruil voor een beetje betere marge.’ Erg veel interesse in hun fans en klanten hebben ze vaak niet. Dit ging goed, tot het internet en social media zich gingen manifesteren en de markt zijn verzadigingspunt heeft bereikt.
Andere type fans en klanten zijn ontstaan, die always connected, en goed geïnformeerd willen zijn. Ze zijn beter in staat zelf onderscheid en bewuste keuzes te maken. Fans en klanten zijn nu assertiever, nemen minder snel iets voor waar aan en eisen connectie en transparantie. Voor hen staat de relatie met de artiest of het festival voorop. Het ‘content = relatie = informatie’-principe is de basis van de waardepropositie van het businessmodel van de muziek- en entertainmentindustrie.
Intelligentie
Met het voldoen aan de juiste waardepropositie ben je er als artiest of festivalorganisatie nog niet. Op een fiets kom je immers niet naar de maan, daarvoor moet je een raket bouwen. Hoe ziet die raket er dan uit?
Waar vroeger nog een rapport door middel van een export uit een applicatie rolde, hebben we nu te maken met een complexere wereld: front-, mid-, en backoffices. Meerdere applicaties en koppelingen spelen mee, maar ook partners in de keten, social media, samenwerkingsverbanden met ticketproviders, e-commercepartijen en shared service centra. Het realiseren van de juiste context speelt hierbij de belangrijkste rol. Zonder context in data doet een organisatie maar wat.
Is in het huidige digitale tijdperk nog plek voor traditionele analytics-tools? Het antwoord is nee. Voor degenen die data hoog op de prioriteitenlijst hebben staan is het vasthouden aan traditionele silo’s met data geen optie meer. Een infrastructuur, zoals bijvoorbeeld het Business Acceleration Framework waarbij eenduidige definities worden gehanteerd en waarin de complete customer journey zichtbaar is, begint voor steeds meer organisaties de standaard te worden. Dit is de intelligentie van een organisatie. De raket binnen de digitale wereld die je naar de digitale maan lanceert.
Automatisering
Als de intelligentie van een organisatie op orde is dan moet je aan de slag met het automatiseren van de communicatie. Een artiest of festivalorganisatie die honderden of duizenden fans heeft kan simpelweg niet de relatie handmatig onderhouden.
Het realiseren en onderhouden van connecties, die je doelen en doelstellingen uit het Business Acceleration Framework behalen, vormen de hoofdmoot. De fan of klant van een dj en de onderlinge relatie in het ecosysteem staat in het beleid centraal. De inzet van bots via Messenger-apps op basis van dit beleid om de relatie te optimaliseren is een logisch gevolg.
Kunstmatige intelligentie is het automatisch aanbrengen van context in data. Bots en intelligentie zijn onlosmakelijk verbonden dat staat vast. Het gebruik van een bot met het oog op marketing-, communicatie- en/of verkoopdoeleinden kent bijna oneindige mogelijkheden. In de opmaat naar de intelligentie van een bot heb je echter bergen data nodig. De data die hiervoor nodig is, komt uit het ecosysteem van de organisatie en daarbuiten.
Uitdagingen
Een nieuw tijdperk van communicatie en marketing is aangebroken. De scheidslijnen tussen analyses, coderen en marketing zijn verdwenen. Grote marketingcampagnes plaats hebben gemaakt voor kleine experimenten en het continu testen van lopende campagnes. Artiesten en hun teams hebben veel meer technische en analytische skills nodig om hun carrière te laten groeien. Zo ook festivalorganisatoren.
Door gebruik van de juiste context neemt de kans tot bereik, interactie, relevantie en transactie significant toe. Contextuele inzichten, dat is het waar het uiteindelijk allemaal over gaat. Alleen zo kan je de intelligentie van een organisatie vergroten en tot betere relaties en samenwerkingen komen met fans en klanten.
Hervorming
Heeft een organisatie nog niet geïnvesteerd in data-vergaring en het aanbrengen van context? Dan is de kans groot dat je data nooit optimaal kan inzetten. Overigens kan geen enkele vorm van communicatie met fans plaatsvinden zonder dat je gebruik maakt van data. Bijna een kansloze exercitie. In 2017 kan geen enkele organisatie meer zonder context. Zonder de juiste context in data maakt automatische communicatie geen schijn van kans.
In het digitale spel moeten organisaties in de dance-industrie de volgende koers inzetten. De inzet van bots, blockchain-technologie, voice assistant-applicaties en augmented/virtual reality zijn het logische vervolg in de steeds verdergaande digitalisering. De huidige zelfhulpboeken over de dance-industrie voorzien hier niet in. Verdere hervorming van de dance-industrie en opleidingen binnen de dance-industrie is noodzakelijk en een onvermijdelijk gevolg. Het eindspel is inmiddels ingezet. Dat staat vast.
*) Dit is een bewerkte versie van de column die op This Is Our House verscheen.
Deel dit bericht
Plaats een reactie
Uw e-mailadres wordt niet op de site getoond
12 Reacties
Kees van Wieringen
Zelden zoveel inhoudsloze onzin bij elkaar gelezen. God behoede dat je ooit zo’n adviseur je bedrijf binnenhaalt.
Tjerk
God behoede dat je ooit een adviseur als Kees van Wieringen je bedrijf binnenhaalt. Die krijgt niet meer dan twee magere zinnen op het papier.
Denis Doeland - DDMCA
Goedemorgen Kees, dank voor jouw opbouwende onderbouwde kritiek. Zuurtjes als ontbijt gehad? Graag nodig ik je uit om het bovenstaande in de praktijk te ervaren. Het is geen theoretisch verhaal of advies, maar inmiddels in de praktijk gebrachte materie. Voel je vrij om een afspraak te plannen via denis.doeland@ddmca.com dan zal ik de praktijk laten zien.
@Tjerk Je bent natuurlijk van harte welkom bij dezelfde sessie als Kees. Mocht Kees geen tijd of zin hebben ben je natuurlijk nog steeds van harte uitgenodigd.
Arnold Overhaart - NED fm
Toevallig heb ik gisteren met iemand van een gekende platenmaatschappij gesproken en in grote lijnen verteld wat hier staat beschreven, altijd leuk om een bevestiging van je denken te lezen.
Indien je wenst te overleven als platenmaatschappij zal je het business/verdien model drastisch moeten aanpassen.
Wat voor de Dance industrie opgaat, gaat ook op voor andere stromingen in de muziek business
PatrickJongmans - E-heroes / Fanalyzer
Spijker… kop! As always.
ad
2 jaar later en de muziekindustrie bestaat nog steeds; en het gaat allemaal best lekker meen ik. Ik denk dat Kees van Wieringen gelijk had omtrand dit artikel!
Denis Doeland - DDMCA
@AD De muziekindustrie bestaat inderdaad nog steeds. De vormt wijzigt langzamerhand. Daar is de inhoud van deze post voor bedoeld geweest. Maar dank voor de gefundeerde opmerking!
Koos grandioos
De muziekindustrie ligt toch wel een beetje op z’n gat. Niet door iets “digitaals” maar eerder door corona.
Nu kunnen al die “artiesten” geen nieuwe audi meer kopen, snik snik, huil huil!
nathan
Zozo die Dennis kan lekker de boel rechtlullen zeg, er is helemaal geen “eindspel” gaande in de muziekindustrie. Het is natuurlijk wel heel “cool” om jezelf voor te doen als professional die in de muziekindustrie werkzaam is; daarom doen al die mensen dat ook die echt werkzaam zijn in de muziek, toch? Die schreeuwen dat echt van de daken! Weetjewel, netzoals dat het heel erg “cool” is om met bekende muzikanten te hangen en dan tegen alles en iedereen vertellen dat het je “vrienden” zijn…
Dit is gewoon een groot l*lverhaal van een meeloper…
The final boss
Wat een indrukwekkende hoeveelheid managementjargon om uiteindelijk te vertellen dat festivals beter met hun publiek moeten communiceren.
“Het digitale eindspel is in zicht.” Natuurlijk. De dance-industrie staat blijkbaar op het punt een historisch eindstadium te bereiken waarin cultuur, muziek, identiteit, menselijke verbinding en live-ervaring eindelijk plaatsmaken voor dashboards, datapunten en geautomatiseerde klantreizen. Want niets zegt “de toekomst van dance” zo overtuigend als een PowerPoint vol termen als ecosysteem, context, intelligentie en Business Acceleration Framework.
Het artikel begint met een conclusie en zoekt daar vervolgens een technologische religie bij. Wie niet volledig digitaliseert, automatiseert en AI-ficeert, heeft volgens deze logica binnenkort geen bestaansrecht meer. Bewijs? Marktdata? Onderzoek? Concrete cijfers over omzet, fanloyaliteit of retentie? Nee. Maar er zijn wel veel woorden die belangrijk klinken.
De fan wordt ondertussen gereduceerd tot een verzameling gedragsdata die zo efficiënt mogelijk door een “customer journey” moet worden geleid. Alsof iemand naar een festival komt omdat een algoritme op precies het juiste moment een gepersonaliseerde pushmelding heeft gestuurd. Niet vanwege de muziek, de artiesten, de sfeer, de gemeenschap, de identiteit of het simpele feit dat mensen soms samen iets willen beleven zonder eerst als dataprofiel te worden geoptimaliseerd.
En dan de gebruikelijke technologiebingo: AI, bots, blockchain, voice, AR en VR. Alle hippe termen van het moment worden in één digitale blender gegooid en vervolgens gepresenteerd als een onvermijdelijke toekomst. Niet omdat is aangetoond dat de dance-industrie deze technologieën nodig heeft, maar omdat “de toekomst” blijkbaar altijd bestaat uit alles wat op dat moment goed staat in een innovatiepresentatie.
De definitie van AI wordt daarbij zo ruim gemaakt dat bijna iedere vorm van automatisering ineens kunstmatige intelligentie heet. Een chatbot? AI. Data in context plaatsen? AI. Een systeem dat iets automatisch doet? Waarschijnlijk ook AI. Hoe vager de definitie, hoe makkelijker je kunt beweren dat de hele industrie erdoor zal worden getransformeerd.
Het mooiste is misschien wel dat traditionele analytics-tools volgens het artikel geen plek meer zouden hebben. Alsof organisaties morgen hun rapportages, statistiek, dashboards en business intelligence in de afvalbak moeten gooien omdat het woord “AI” inmiddels op een beursstand staat. In de echte wereld worden oude en nieuwe technieken gecombineerd. Maar nuance is natuurlijk minder geschikt als slogan voor een digitaal eindspel.
En ergens tussen alle voorspellingen duikt toevallig ook een eigen “Business Acceleration Framework” op dat precies lijkt te verklaren hoe organisaties de toekomst moeten aanpakken. Wat een wonderbaarlijke samenloop: de industrie staat voor een onvermijdelijke digitale revolutie, en de auteur beschikt toevallig over het raamwerk dat iedereen nodig heeft om die te overleven.
Dit is geen scherpe analyse van de dance-industrie. Het is een marketingautomation-pitch die zichzelf heeft verkleed als historische noodzaak.
Digitalisering kan nuttig zijn. Data kan helpen. AI kan toepassingen hebben. Maar van “technologie kan iets verbeteren” naar “volledige digitale transformatie is de enige levenslijn” is geen analyse — het is een verkoopverhaal met een apocalyptische titel.
Misschien is het echte digitale eindspel niet dat festivals zonder algoritmes verdwijnen, maar dat iedere menselijke ervaring eerst wordt omgedoopt tot “ecosysteem”, vervolgens wordt opgedeeld in datapunten en uiteindelijk eindigt als een KPI in een dashboard.
Maar gelukkig hebben we dan nog het Business Acceleration Framework om te meten hoeveel de dansvloer daarvan heeft geprofiteerd.
Denis Doeland - DDMCA
@The final boss Dank voor de uitgebreide reactie. Altijd leuk als een artikel na tien jaar nog zoveel losmaakt.
Wat me opvalt is dat je vooral reageert op een versie van het artikel die ik niet heb geschreven. Ik beweer nergens dat muziek, cultuur of de livebeleving plaats moeten maken voor data. Mijn punt was juist dat een sterkere digitale relatie de fanbeleving kan ondersteunen, niet vervangen.
En over de voorspellingen: blockchain en VR bleken inderdaad minder bepalend dan destijds veel mensen verwachtten. AI daarentegen heeft zich sneller ontwikkeld dan vrijwel iemand in 2016 voor mogelijk hield. Dat hoort bij vooruitkijken: niet alles komt uit, maar de richting is interessanter dan elk afzonderlijk voorbeeld.
Misschien is de leukste vraag niet of ik overal gelijk had, maar hoeveel festivals vandaag de dag nog zonder CRM, marketing automation, first-party data, apps en AI werken. Dat antwoord is waarschijnlijk een stuk korter dan je reactie.
The final boss
Dank voor de reactie. Je hebt gelijk dat “cultuur en livebeleving maken plaats voor data” te absoluut was. Dat beweer je niet letterlijk.
Maar je huidige samenvatting is ook een stuk bescheidener dan het oorspronkelijke artikel. Daar gaat het niet alleen over digitale middelen die de fanbeleving ondersteunen. Je schrijft dat volledig geautomatiseerde communicatie “de weg” is, dat alleen organisaties die hun digitale fanrelatie optimaliseren op termijn kans hebben te overleven, dat traditionele analytics-tools geen plek meer hebben en dat het digitale eindspel “vaststaat”.
Dat festivals inmiddels CRM, apps, first-party data, marketing automation en AI gebruiken, laat zien dat digitalisering belangrijk is geworden. Maar dat is nog geen bewijs dat het aangekondigde “eindspel” is bereikt. Het bewijst vooral dat digitale middelen nuttig zijn — iets wat in 2017 al nauwelijks controversieel was.
En de terugblik op blockchain, VR en AI blijft wel erg comfortabel: wat niet uitkwam hoort blijkbaar bij vooruitkijken, terwijl wat wel groot werd de richting bevestigt. Zo wordt een voorspelling achteraf behoorlijk flexibel: alles wat gebeurt is bewijs, en alles wat niet gebeurt was slechts een detail.
Mijn kritiek is dus niet dat data geen rol spelen. Die spelen ze vanzelfsprekend. De kritiek is dat een belangrijke ontwikkeling werd verpakt als een onvermijdelijke historische eindfase, met veel absolute taal en weinig concrete onderbouwing van wat precies oorzaak, gevolg of meetbaar succes was.
Maar goed: CRM bestaat nog en AI is groot geworden. Het digitale eindspel is dus blijkbaar gewonnen. De rest van de voorspelling mag gezellig mee op de ereronde.