Functie-omschrijvingen: ben je al Master of Some?

Je kent het wel: je staat in de kroeg en krijgt de vraag: ‘Wat doe jij eigenlijk?’ ‘Ik ben een visual designer,’ antwoord ik dan. Maar stiekem is dat niet helemaal waar. Ik doe veel meer dan alleen designen. Maar wil ik iemand daar in de kroeg mee vermoeien? Hoe ziet een professional er tegenwoordig uit, en wat doet hij of zij eigenlijk precies? De hokjesgeest lijkt voorbij, terwijl scholen alleen maar onze opties vernauwen.

‘Ja ja, doe maar interessant,’ denkt diegene wanneer je een waslijst van al je activiteiten op dreunt. Of: ‘Weer zo’n meid die nog niet weet wat ze wil’. Maar alleen ‘designer’ is voor mij weer te klein, te beperkt. Dat is een woord waaraan ideeën en termen kleven die mij in een hokje plaatsen, ondanks ik niet voldoe aan alle connotaties die ‘designer’ met zich meebrengt. Door te zeggen ‘Ik ben designer’ maak ik van mezelf een stereotypering, maar tegelijkertijd wil ik niet opschepperig of onzeker overkomen. De op het oog onschuldige vraag ‘wat doe je?’ is eigenlijk een hele lastige, want veel mensen, vooral in het creatieve vak, hebben het gevoel één antwoord te moeten geven dat niet helemaal klopt.

Specialist > generalist

Tijdens beoordelingsgesprekken kreeg ik vroeger het advies om eens te gaan bedenken wat ik nou écht leuk vond. Ik was net klaar met mijn opleiding en wist het gewoon nog niet zo goed. Ja, mijn functietitel was visual designer, maar ik  hielp ook met marketing – doe ik nog steeds -, schreef copy en maakte socials. Maar dat was te breed, ik moest dus iets kiezen. Anders ben je al snel een manusje van alles en precies nergens echt goed in. Althans, dat gevoel kreeg ik. Het gaat om focus en keuzes maken, zodat mensen weten waarvoor ze jou moeten hebben en je daar vervolgens flinke stappen in kunt maken. Wees dus een specialist, in plaats van een generalist.

Maar dit is het ding: ik ben niet één ding. Niemand is maar één ding. Michelangelo en Leonardo Da Vinci waren schilder, architect, uitvinder, beeldhouwer, filosoof en dichter – allemaal tegelijk. Zij beperkten zich niet tot slechts één specialisme. Zij waren een polymath – iemand met een heel scala aan expertises. Er werd tegen hen op gekeken. Iemand als Pharell is dat in onze tijd ook. Maar moet je dan per se een genie of beroemdheid zijn om jezelf te bekwamen in uiteenlopende disciplines? Zou niet iedereen die vrijheid moeten krijgen?

Geduld en ruimte

Wij gaan naar school en onze opties vernauwen. Op de middelbare school en tijdens je studie moet je levensbepalende keuzes maken: profiel, studie, specialisatie, werk. Vervolgens moet je maar hopen dat die keuze de goede was. Kom je er later achter dat je verkeerde keuzes hebt gemaakt, dan ben je de sjaak. Ik deed een brede opleiding, dus had veel opties, maar dezelfde opties zou je op je werk ook moeten hebben. Bij TamTam kennen ze me inmiddels goed en weten ze wat ik kan, maar dat is niet overal zo geweest. In het begin werd ik in een hokje gestopt, terwijl ik juist toen behoefte had aan ruimte om te ontdekken waar mijn kwaliteiten lagen, niet andersom. Een factor die hier een belangrijke rol in speelt zijn team leads. Een goede lead kan de kwaliteiten van zijn teamleden op waarde schatten en geeft ze de ruimte om te ontdekken wat ze willen en kunnen.

Base Design’s Creative Director Thierry Brunfaut neemt ruimte en vrijheid behoorlijk serieus binnen Base. Zo vertelde hij tijdens het KIKK Festival dat het stresslevel binnen Base hoog was. Mensen werkten tot laat en zelfs in het weekend. Hij zag het misgaan en heeft toen een bedrijfscultuur bedacht waarin de conventionele rollen verdwijnen. Er zijn geen hokjes. Mensen doen gewoon wat ze goed kunnen en zijn daar zelf verantwoordelijk voor. Met als resultaat dat ze nu vijf of vier dagen per week werken en fitter en blijer zijn.  ‘Het is de kracht van creatieve autonomie, vermengd met teamwork en plezier’, aldus Thierry.

‘Wat doe jij eigenlijk niet?’

Jij, lezer, kijk eens naar jezelf en bedenk alle dingen die je doet: op je werk, na je werk, in het weekend. Kom je dan uit op één ding? Nee, dat zijn er minstens 10. Misschien maak je naast je werk als developer prachtige foto’s, of kook je regelmatig 7-gangen diners voor vrienden. Misschien onderhoud je een tuin van koninklijke allure of ben je een getalenteerd squasher of veelgevraagd model. Misschien ben en doe je al deze dingen wel tegelijk.

Omdat we allemaal sowieso niet één ding zijn maar tenminste 10 dingen, moeten we stoppen met het uitoefenen van social en professional pressure op het najagen van één doel. Laten we ons niet blindstaren op dat ene, want daarmee verliezen we heel veel potentie.

Moeten we dan alles doen? Nee, niet één ding en ook niet alles. Alleen die dingen die uitmaken voor jou. De dingen waar jij het verschil in kan en wil maken. Kortom: wees geen Master of One, geen Master of None, maar een Master of Some.  

En stel volgende keer als je in de kroeg staat eens de vraag: ‘Wat doe jij eigenlijk niet?’

Plaats een reactie

Uw e-mailadres wordt niet op de site getoond.

terug